2 x kunst = 0 footprint

Laurent Tixador op Zero Footprint Campus

··········

LUCY volgt Zero Footprint Campus, 12 kunstenaars werken op en met De Uithof.
Véronique Hoedemakers bezocht Laurent Tixador, die tijdelijk in het bos bivakeert.

bivak Laurent Tixador

Tussen de Botanische tuinen van de Uithof en de A28 ligt een mooi stukje bos. Neem je een zijpaadje vanaf het doorgaande bospad dan duikt er een zeer bescheiden tentenkampje op van een paar eenpersoonstentjes (een van de drie tentjes is nauwelijks te zien zozeer gaat het op in de kleuren van het bos) en een eenvoudig zelfgemaakt bankje. Daar kampeert sinds vorige week een kunstenaar. De organisatie van het project Zero Footprint Campus nodigde de uit Nantes afkomstige Laurent Tixador uit, wiens hele werkwijze draait om het concept Zero Footprint. Hij maakt installaties en tijdelijke bouwwerken in bossen of op door de mens verlaten plekken zoals oude fabrieksterreinen. Alles wat hij maakt komt van ter plaatse gevonden materiaal. Zolang hij aan een werk bouwt verlaat hij die plek niet en bivakkeert er dus ook. “Ecologie betekent dat je de dingen niet verplaatst en weghaalt uit hun omgeving”, vertelt Tixador in het bos bij zijn installatie. “Ik probeer elk project zo te doen.”

Laurent Tixador

Hangende constructie als experiment

In het bos op de Uithof bouwt hij een verblijfplek: een geheel van aan elkaar geschakelde platforms op verschillende hoogten en in verschillende geometrische vormen. Hij vergelijkt ze met bestaande concepten als een entree, brug, bank of keuken. Maar wat het precies wordt weet hij niet: “Mensen kunnen hier zelf bepalen wat ze willen doen. Ik vraag in de toekomst foto’s op om het project te blijven volgen.”
De hele constructie hangt aan de bomen doordat de koppelpunten om de stammen zijn geklemd. “Het is een experiment, maar het werkt boven verwachting” vertelt de kunstenaar met een mix van opluchting, blijdschap en verbazing. “Het is de bedoeling dat de bomen gedurende hun groei het bouwwerk gaan inkapselen waardoor het nog vaster komt te hangen. Maar het hangt nu al zo stevig dat ik geen extra verstevigingen hoefde aan te brengen.”
“Om hier te kunnen werken heb ik de begroeiing op de grond (vooral bramen) weggekapt. Maar straks gaat het er weer onderdoor en doorheen groeien. Daarom heb ik ruimte tussen de vloerplanken gelaten.” Het hout moest alleen wel van de bouwmarkt komen. “In deze tijd van het jaar is hout uit het bos niet geschikt vanwege de sapstromen. En ik wilde dat de constructie zeker zo’n jaar of tien blijft bestaan en het moet natuurlijk aan alle veiligheidseisen voldoen.”

Nature helps man to take root

Nature helps man to take root

Bosloungeplek versus nieuwe biotoop

Zijn werk in Utrecht heet ‘Nature helps man to take root / Man helps nature to take root’. Het bestaat op twee locaties, want ook in de Botanische tuin bij de tropische kassen is een werk. Dat bestaat uit een betonnen torentje dat water opvangt, met daarop een glazen deksel. Het water condenseert tegen het glas en valt in druppels op de betontegels. Het idee ontstond op het station van Nantes. “Tijdens het wachten op de trein maakte ik een gaatje in een bewateringssysteem. Op de plek waar de druppels vielen ontstond een nieuwe – weliswaar miniatuur – biotoop. Er komt mos en daarna hopelijk andere planten en wie weet ooit een boom. Dit is zonder gebruik van energie investeren in de natuur.” Het idee achter het project in Utrecht ligt in het feit dat het om twee projecten gaat die elkaar in balans houden. “Het is een uitwisseling: in het bos maak ik ruimte voor de mens, op de betonnen ondergrond in de tuin nodig ik de natuur uit om te komen.”

Nog een experiment

Deksel en bijbehorende constructie zijn gemaakt in een gespecialiseerde werkplaats voor instrumentarium op de campus. Hij had het idee voor dit werk al langer, maar niet de mogelijkheid om het te maken. “Ook dit werk is een experiment waarvan ik nog niet helemaal zeker was. Maar het werkt. En de waterproductie is voldoende om vegetatie te creëren. Zero Footprint ligt helemaal in de lijn van mijn werk. De twee projecten leveren samen zero footprint op. Ik doe wat ik kan, en ik hoop dat die boom er gaat groeien.”
Tixador heeft een kunstopleiding gevolgd maar ook een achtergrond in architectuur, industrieel design en archeologie. Waar en hoe woont hij eigenlijk als hij geen projecten doet? “Ik heb gewoon een appartement in Nantes. Ik ben er wel nog aan het klussen en het is ook een beetje punk, maar het is een gewoon huis. Ik hou wel van de afwisseling tussen comfort en bijna geen comfort.”

©LUCY 24-5-2017. Tekst en foto's: Véronique Hoedemakers

Reactie toevoegen

* verplichte velden.
U mag nog 255 karakters intypen

Deel dit artikel

  • Facebook

Laurent Tixador

Meer informatie op:  http://laurenttixador.com


Hier is ook zijn blog te vinden met daarin een project over het honderdjarig bestaan van de Eerste Wereldoorlog, dat hij in 2014 startte en in 2018 beëindigt. Het is gebaseerd op foto’s van hutten die soldaten in hun vrije tijd bouwden, ver achter de linies, en die Tixador nabouwt. Ze zien er heel verschillend uit, grappig ook soms, en met decoraties. “Misschien was het bezigheidstherapie of bereidden zij zich zo voor op hun terugkeer naar het burgerleven. Ik maak straks een boek met daarin alle hutjes. Want zodra ik ze verlaat neemt de natuur het al snel over. Mijn projecten zijn efemeer, daarom leven ze vooral voort in mijn publicaties.”

De publicatie over zijn werk kost € 40 en is te bestellen via http://manuella-editions.fr/commande-90.html.

Meer over Zero Footprint Campus

Zero Footprint Campus paviljoen

LUCY volgt Zero Footprint Campus.

Lees ook de andere artikelen:

Inspiratie uit sinaasappelschillen: 

http://www.lucyindelucht.nl/te-zien/zero-footprint-campus-blog-2

Op zoek naar de ziel van De Uithof: 
http://www.lucyindelucht.nl/te-zien/zero-footprint-campus-2