Ga direct naar inhoud

Call of the Mall

··········
Het Britse ontwerperscollectief Troika bootst in Hoog Catharijne een fontein na. Een sterk staaltje van techniek zorgt ervoor dat touwen zich als waterstralen gedragen. De ‘straaltjes’ bewegen zich in bogen van breed naar smal, hoog en laag, om vervolgens plotseling neer te vallen. De installatie is deel van de tentoonstelling Call of the Mall, die vorige week werd geopend. Het is een ruim opgezette tentoonstelling in Hoog Catharijne en het stationsgebied met bekende (internationale) namen, en vormt tevens de aftrap van een tienjarig programma van kunst in het stationsgebied.
Troika
Troika, Fontein, 2013 (foto: Marjolein Sponselee)

Een modernistisch winkelcentrum

De aanpak van Call of the Mall is slim en gedurfd. Ze is gestoeld op de overtuiging dat de autonomie van kunst voorop staat. Zelfs op deze moeilijke locatie – want probeer in dit winkelcircus maar eens de aandacht te trekken – kozen de curatoren voor het inhoudelijke verhaal. Voor werken die niet alleen de kwaliteit hebben om op zichzelf te staan, maar die ook aan de locatie een verhaal toevoegen. De fontein is bijvoorbeeld een slimme publiekstrekker. Maar naast het spektakel is het ook een symbool voor de ideologie waarmee dit winkelcentrum in het begin van de jaren '70 werd gebouwd.
 
Het modernistische winkelcentrum was anders dan nu een strak vormgegeven en open complex. Er waren waterpartijen, mensen flaneerden door de gangen, en het was (en is nog steeds) meer dan een winkelcentrum alleen. En dat wordt verrassend duidelijk door de locaties die de kunstenaars voor hun werken kozen. In het prachtige Mirlitontheater, waar in de jaren '70 en '80 cabaretiers als Tineke Schouten optraden, is nu een film van Gabriel Lester te zien met starende mensen die elkaars prangende blikken soms beantwoorden maar ook ontwijken. In een winkelcentrum is het een bekend fenomeen. Op de roltrap sta je elkaar maar al te vaak aan te kijken. Soms geeft een blik iets van iemands innerlijk prijs.
    Esther van de Wiel maakte op een van de daken van het winkelcentrum een moestuin volledig via het cradle to cradle principe, want ze begon met afval te verzamelen voor de compost. In de beginjaren was dit dak nog een openbaar toegankelijk terras. Nu kijken alleen de bewoners van Hoog Catharijne er nog op uit vanuit hun flat de Radboudveste.  Het station en het winkelgebied worden de komende jaren ingrijpend verbouwd om het aan te passen aan onze nieuwe manieren van werken, wonen, kopen, reizen en communiceren. De curatoren van de tentoonstelling beschouwen Hoog Catharijne als een minimaatschappij waar deze activiteiten zich op een geïntensiveerde manier afspelen, en dus als een interessante proeflocatie voor vernieuwing. 
Gabriel Lester
Gabriel Lester, The Blank Stare, 2013

Economie anders bekeken

De tentoonstelling snijdt dan ook een veelheid aan onderwerpen aan. Alberto de Michele laat in zijn videowerk zien dat er parallelle, informele economieën bestaan. Vliegensvlugge handen laten een balletje onder het ene bekertje verdwijnen en weer opduiken onder een ander. Is er geknipt in het beeld of is dit pure magie? Het is in ieder geval een bekende oplichterstruc waar in sommige landen op straat veel geld mee wordt verdiend. De Mexicaanse kunstenaar Antonio Vega Macotela gaat met zijn werk in tegen het belonings- of verzadigingssysteem van het consumentisme. Bij Macotela’s wensput worden behoeften  niet direct bevredigd, maar neem je je voor een offer te brengen door iets voor een ander te doen. Het idee is geïnspireerd op de Azteekse cultuur. Ook de wensput zelf heeft niets met westerse commercie te maken. De stenen zijn handmatig gemaakt en allemaal voorzien van een uniek patroon. In het Mexicaanse dorp waar ze zijn gemaakt – beroemd vanwege het zwarte aardewerk dat er wordt gemaakt – bracht Macotela zelf ook een offer door zijn eigen matras te verbranden.  
Wilfredo Prietro
Wilfredo Prietro, Uncertain Future, 2011 (foto: Marjolein Sponselee)

Elk zijn eigen gesprek

Er is opvallend genoeg ook ruimte voor het persoonlijke. Robbie Cornelissen tekent in een nieuw deel van het station zijn innerlijke wereld in architectonische ruimtes. En passant gaat hij in gesprek met belangstellende reizigers. Van Wilfredo Prieto is het werk Uncertain Future te zien. Een glazen bol ligt in een lege winkelruimte. Maar zonder een waarzegster duidt dit symbool van het voorspellen van iemands toekomst slechts op grote onzekerheid.  Germaine Kruip laat een performance uitvoeren door Islamitische geestelijken. Zij tonen hoe zij via een dans in trance raken. Ze vinden hun mentale en fysieke balans in een eindeloos ronddraaien. Deze verhalen of belevenissen die zich op het niveau van het persoonlijke afspelen kun je als toeschouwer ook aan de ontwikkeling van het stationsgebied verbinden. En zo voert elk werk zijn eigen gesprek met de locatie. Die diversiteit is interessant en maakt nu al nieuwsgierig naar het vervolg van kunst in het stationsgebied. 

(c) LUCY, 2-7-2013. Tekst: Véronique Hoedemakers
Robbie Cornelissen
Robbie Cornelissen, De Wachtkamer, tekening, 2013 (foto: Jannes Linders)
Melle Smets
Melle Smets, Radio Homo Ludens, 2013 (foto: Marjolein Sponselee)
Krijn de Koning
Krijn de Koning, 47m2, 2013 (foto: Marjolein Sponselee)

Reactie toevoegen

* verplichte velden.
U mag nog 255 karakters intypen

Deel dit artikel

  • Facebook

Call of the Mall

Call of the Mall
20 juni t/m 22 september 
in Hoog Catharijne
meer informatie op 
www.callofthemall.nl

Openingstijden:
ma.12-18 uur
di.10-18 uur
wo.10-18 uur
do.10-21 uur
vr.10-18 uur
za.10-18 uur
zo.12-17 uur